Otak Wanita Adalah Peluang RM1 Triliun

(SeaPRwire) –   Tidak ada tempat lain yang menunjukkan kos pengabaian kesihatan wanita dengan lebih jelas atau lebih mudah diperbetulkan selain daripada otak. Menutup jurang kesihatan wanita boleh menambah $1 trilion dalam KDNK tambahan tahunan kepada ekonomi global. Angka tersebut seharusnya mengubah cara setiap bilik lembaga pengarah dan pejabat belanjawan berfikir tentang kesihatan wanita.

Kesihatan wanita merupakan peluang makroekonomi yang telah kita abaikan. Bulan lalu, Department of Health and Human Services telah mengadakan Persidangan Kebangsaan mengenai Kesihatan Wanita yang julung kali diadakan. Sudah tiba masanya untuk menangani isu ini dengan kesegeraan dan ketelitian yang sewajarnya.

Wanita hidup lebih lama daripada lelaki tetapi menghabiskan kira-kira 25% lebih banyak masa dalam hidup mereka dalam keadaan kesihatan yang buruk. Akibatnya dapat dilihat dalam produktiviti tenaga kerja, kewangan keluarga, dan kemampanan sistem penjagaan kesihatan jangka panjang. Apabila kita menjejaki kos tersebut ke puncanya, otak muncul sebagai pusatnya, dan oleh itu harus menjadi titik permulaan kepada penyelesaian yang paling berimpak tinggi.

Memutuskan kitaran ini memerlukan tindakan di tiga tempat secara serentak. Pembiaya penyelidikan perlu mewajibkan data yang dipecahkan mengikut jantina dan membiayai ujian klinikal yang memfokuskan kepada wanita untuk penyakit otak. Majikan perlu menambah faedah menopaus dan sokongan kesihatan kognitif ke dalam pakej faedah standard. Dan penggubal dasar perlu mengiktiraf kesihatan otak wanita sebagai input teras kepada produktiviti tenaga kerja dan kesolvenan sistem penjagaan kesihatan.

Bukti bagi setiap perkara ini adalah kukuh.

Beban Alzheimer Menimpa Wanita Dua Kali Ganda

Hampir dua pertiga daripada rakyat Amerika yang menghidap Alzheimer adalah wanita. Lebih daripada 60% penjaga pesakit Alzheimer dan demensia juga adalah wanita, yang sering berada dalam usia produktif mereka. Wanita sering memikul peranan penjagaan ini tanpa bayaran.

Demensia menelan kos kira-kira $781 bilion setahun di Amerika Syarikat, yang merangkumi $232 bilion dalam penjagaan perubatan dan jangka panjang serta $233 bilion dalam tenaga penjagaan yang tidak dibayar. Penjagaan ini mewakili 6.8 bilion jam kerja yang tidak pernah muncul dalam KDNK, tetapi menguras simpanan keluarga, membantutkan kerjaya, dan mengeluarkan pekerja berpengalaman daripada tenaga kerja. Keluarga menanggung kira-kira 70% daripada jumlah kos seumur hidup penjagaan demensia.

Beban berganda ini—wanita mempunyai risiko seumur hidup yang lebih tinggi untuk menghidap penyakit ini, dan lebih berkemungkinan memikul tanggungjawab penjagaan apabila orang lain menghidapnya—adalah sebab mengapa Alzheimer berfungsi sebagai beban ekonomi. Selain menjejaskan kesihatan individu, ia membentuk kestabilan keluarga, kedalaman kumpulan tenaga kerja, dan daya maju jangka panjang perbelanjaan penjagaan kesihatan awam.

Kes ekonomi untuk pencegahan adalah sama besarnya. Penyelidikan daripada inisiatif Cutting Alzheimer’s Risk through Endocrinology menganggarkan bahawa mengurangkan risiko seumur hidup Alzheimer dalam kalangan wanita sebanyak separuh boleh menjimatkan Amerika Syarikat sahaja sebanyak $4.56 trilion.

Kesan Produktiviti yang Telah Kita Terima

Alzheimer adalah manifestasi paling ketara daripada corak yang lebih luas. Wanita yang bekerja menghadapi kadar kemurungan, kebimbangan, serta kesan kognitif dan emosi menopaus yang tinggi secara tidak seimbang. Keadaan ini muncul di tempat kerja sebagai pengurangan penglibatan, ketidakhadiran, dan pusing ganti pekerja. Mengurangkan beban global kemurungan sahaja boleh menyumbang sehingga $230 bilion dalam pertumbuhan KDNK melalui peningkatan produktiviti. Mengurangkan gangguan kebimbangan boleh menambah $169 bilion lagi.

Menopaus memerlukan perhatian khusus. Ia adalah peristiwa neurologi, bukan sekadar reproduktif: peralihan menopaus dikaitkan dengan perubahan yang boleh diukur dalam struktur otak, ketersambungan, dan metabolisme tenaga, yang mungkin mempengaruhi kognisi dan mood. Gejala menopaus yang tidak dirawat menelan kos ekonomi Amerika Syarikat dianggarkan sebanyak $26.6 bilion setiap tahun. Namun, hanya 21% majikan menawarkan faedah khusus untuk menopaus. Bagi majikan, pengiraannya sangat nyata: menggantikan seorang pekerja menelan kos 40% hingga 200% daripada gaji tahunan mereka. Apabila keperluan kesihatan otak tidak ditangani, organisasi membayar dua kali ganda: pertama dalam ketidakhadiran, kemudian dalam pusing ganti pekerja.

Mengapa Pasaran Belum Menyelesaikan Masalah Ini

Kurangnya pelaburan dalam kesihatan otak wanita adalah hasil daripada kitaran yang mengukuhkan diri sendiri. Kesihatan lelaki telah lama menjadi garis dasar lalai untuk penyelidikan perubatan dan ujian klinikal, meninggalkan jurang bukti bagi wanita yang disalah tafsir oleh pelabur dan pembiaya sebagai risiko pelaburan. Kurang penyelidikan bermakna kurang pembiayaan, dan kurang pembiayaan bermakna kemajuan yang lebih perlahan. Kemajuan yang perlahan seolah-olah mengesahkan keputusan asal untuk tidak melabur.

Hanya 6% daripada pelaburan penjagaan kesihatan swasta tertumpu kepada wanita, dengan majoritinya tertumpu kepada kesihatan reproduktif, penjagaan ibu, dan kanser. Ini adalah bidang yang penting. Tetapi keadaan utama yang menjejaskan wanita secara unik dan tidak seimbang, termasuk Alzheimer dan menopaus, kekal kurang dibiayai secara kronik. Menangani hanya empat bidang terapeutik yang kurang mendapat perkhidmatan untuk wanita di Amerika Syarikat boleh membuka peluang pasaran melebihi $100 bilion menjelang 2030.

Pulangan daripada pelaburan ini boleh diukur dan sedang menanti. Peluang $1 trilion tidak akan kekal selama-lamanya kerana pasaran terlepas pandang; ia kekal kerana pasaran tidak disusun untuk melihatnya.

Ini adalah masalah yang boleh diperbetulkan jika kita menanganinya dengan kesegeraan dan ketelitian yang kita gunakan untuk mana-mana aset berpulangan tinggi yang lain.