Nostalgia Neon 80-an Kembali: Mengapa Adaptasi Filem ‘Streets of Rage’ Oleh Lionsgate Ini Wajib Diperhatikan

(SeaPRwire) –   Bagi sesiapa yang pernah menghabiskan masa remaja di pusat arked sekitar tahun 1980-an, memori berdiri di hadapan mesin kabinet sambil menekan butang bertalu-talu pastinya sukar dilupakan. Era itu adalah zaman kegemilangan genre beat-em-up—sebuah subgenre aksi yang memerlukan pemain bergerak secara mendatar sambil membelasah musuh tanpa henti. Daripada pengaruh filem kung fu Hong Kong sehinggalah kepada tema urban yang gelap, Sega pernah melahirkan satu karya agung yang sangat berpengaruh: Streets of Rage. Kini, selepas 35 tahun menyepi, francais legenda ini dilaporkan bakal diadaptasi ke layar lebar oleh Lionsgate.

Namun, mampukah sebuah permainan video yang hampir tidak mempunyai plot mendalam ini diterjemahkan menjadi sebuah filem yang berjaya?

Khairul Anwar, seorang penganalisis industri media digital dan budaya pop tempatan, berkongsi pandangan yang cukup menarik mengenai perkara ini. Menurut beliau, mengadaptasi Streets of Rage adalah satu perjudian yang sangat berisiko tinggi kerana struktur asalnya yang terlalu ringkas. “Tetapi pelantikan Jeymes Samuel sebagai pengarah adalah satu langkah yang sangat genius,” ulas Khairul. “Samuel sebelum ini membuktikan keupayaannya dalam The Harder They Fall dengan menyuntik elemen muzik, gaya visual yang ranggi, dan dinamik moden ke dalam genre klasik. Kunci kejayaan filem ini bukan terletak pada kedalaman plot, tetapi pada keupayaan mengekalkan estetika neon retro, koreografi aksi yang mantap, dan runut bunyi yang ikonik.”

Laporan terbaharu daripada The Hollywood Reporter mendedahkan bahawa Lionsgate telah melantik Jeymes Samuel untuk mengemudi projek ini, manakala tugas penulisan skrip diserahkan kepada gandingan Pat Casey dan Josh Miller. Sebelum ini, peminat sempat teruja apabila nama Derek Kolstad, pencipta siri John Wick, dikaitkan dengan projek ini. Walau bagaimanapun, keputusan untuk beralih kepada Casey dan Miller—gandingan yang berjaya membawa francais Sonic the Hedgehog menjadi filem pecah panggung—menunjukkan bahawa Sega dan Lionsgate lebih selesa mempercayai pasukan yang sudah memahami formula adaptasi mereka.

Jika kita imbas kembali, jalan cerita Streets of Rage sememangnya sangat ringkas. Ia mengisahkan tiga bekas pegawai polis—Adam Hunter, Axel Stone, dan Blaze Fielding—yang menjadi vigilante untuk membersihkan bandar mereka daripada cengkaman ketua sindiket jenayah, Mr. X. Reka bentuk watak dan suasananya jelas meminjam elemen daripada filem-filem polis Amerika syarikat era 80-an seperti Starsky and Hutch.

Melihat kepada landskap industri hiburan hari ini, adaptasi permainan video ke filem sedang melalui fasa keemasan. Kejayaan tajuk-tajuk seperti The Super Mario Bros. Movie dan siri The Last of Us membuktikan bahawa Hollywood kini sudah menemui formula yang betul. Walau bagaimanapun, kebanyakan kejayaan ini didominasi oleh genre pengembaraan keluarga atau drama naratif yang berat.

Genre aksi murni, terutamanya yang berteraskan seni bela diri jalanan, masih bergelut untuk mencari tapak yang kukuh di pawagam arus perdana. Cabaran terbesar bagi Streets of Rage adalah bagaimana untuk menterjemahkan mekanik permainan yang berulang—iaitu berjalan dan memukul musuh—menjadi sebuah filem cereka berdurasi dua jam yang tidak membosankan.

Di sinilah trend industri masa kini memainkan peranan. Penonton hari ini tidak lagi hanya mahukan aksi kosong; mereka mahukan estetika visual yang kuat dan penceritaan yang bergaya. Jika pasukan kreatif Lionsgate mampu menggabungkan elemen aksi koreografi yang kemas dengan estetika visual retro-futuristik dan runut bunyi synthwave yang bertenaga, Streets of Rage berpotensi menjadi penanda aras baharu bagi filem aksi adaptasi. Ini bukan sahaja akan menghidupkan semula IP klasik Sega ini untuk pasaran moden, malah membuka jalan kepada lebih banyak adaptasi permainan video retro pada masa hadapan.